Helmut Herzfeld diger adiyla John Heartfield, yaptigi fotomontaj calismalariyla Nazi posterlerine ve Hitler fotograflarina muhalefet eder. Amaci Hitlerin ipligini pazara cikarmak olan Heartfield, toplumsal yergiye tahammul edemeyen rejim tarafindan rahat birakilmaz. Baskiya dayanamayarak yurt disina cikan Heartfield muhalif tavrini yurt disindan surdurur. John Heartfield'in galerilerine buradan , buradan ve buradan ulasabilirsiniz.

alalade kapilar
st. louis'in rengarenk kapilari ve huzunlu sandalyeleri hakkinda hazirlanmis iki farkli ama ayni elden cikmis sayfa. 50'nin huznune canli bir yaratikmis gibi ortak olacak, gokkusagi rengine burunmus kapilara sirtinizi dayayacaksiniz. siir gibi blog oldu, farkindayim.

Karanlikta, bazen not almak zorunda kalabiliyoruz. Saire ilham gecenin bir yarisi, tam isiklari sondurup uzanmisken gelebiliyor. Isiklari acip yerine dondugunde ise herseyi unutabiliyor. Bir seminerde konusmaci, PowerPoint sunusunu anlatmak icin, ortami karartiyor ama katilimcilar bu arada not tutamaz oluyor (Bkz. Tavuk karasi). Iste eger, sairin basucunda ya da katilimcinin cebinde olaydi su meretten, tikir tikir doseyivermistiler satirlari kagida. Anladiniz sanirim, mevzu bahis kalemin tam ucunda bir isik kaynagi var ve tam yazdiginiz zemini aydinlatiyor.

• Ultra parlak beyaz LED (100,000 saat omurlu)
• Kaliteli silah metalinden govde
• Kavramayi kolaylastiran yumusak plastik hat
• 70 saat pil omru
• Pili ve murekkebi yenilenebilir

1963 Istanbul dogumlu olan Merih Akogul MSU GSF Fotograf bolumunu bitirip Marmara Universitesinde ogretim gorevlisi. Akogul mezun olduktan sonra "Grup 9" adli fotograf grubunu kurmustu. Bir cok kisisel ve ortak sergide yer alan Akogul hala Fotografevi'nde aktif bir sekilde bulunmakta. Bir cok deneme, siir ve fotograf yazisini kitaba donusturen Akogul'un en meshur serilerinden birisi "Basarmak" en yakin donemde ise "Viyana'da Yaz" idi. Fotografciliginin yani sira bir cok panele katilmis ve hatta moderatorluk yapmistir.

yaziyorum, ciziyorum
Eskiden robotlar yoktu tabi automatonlar vardi. Maillardet tarafindan 18inci yuzyilda yapilan bu kardes en yuksek hafizalilari olarak sunulmakta.Yaptigi resimlere , yazdigi siirlere bakarsaniz hak vereceksiniz. Ilginc de bir mazisi var. 1928 de yanik ve calismaz bir vaziyette muzeye bagislanmis. Muzede gorevliler kurcalamislar calistirmislar. Automaton abimiz once asker kiyafetlerinden ayrilmis, kucuk kiz kiyafetleri ile halka sunulmus. Sonrasinda da resimdeki haline dondurulmus.

Gus Powell 1974 New York dogumlu bir fotografci. Her fotografciyi motive eden sey farklidir, Powell'i motive eden sey ise Frank O'Hara'nin "Steps/Adimlar" adli siiri olmus. Fotografcinin anlattigi uzere son bir kac senesinde O'Hara'nin oturdugu masaya oturup her ogle yemegi saatinde onun yaptigi gibi is yerinden cikip New York'te gezinmeye baslamis. Sair her gun New York'ta gezindikten
sonra bir siir yazarmis, Powell ise kendi anlatim bicimi olan fotografi kullanmis. Bu sayede nasil ki O'Hara bu siirlerini daha sonra "Lunch Poems" adli bir kitapta toplamis, Powell da cektigi fotograflar icin aynisini yaparak onlari "The Company Of Strangers" adli kitapta toplamis. Tabi ki fotografcinin isleri bundan ibaret degil. Halen Brooklyn'de olan fotografci reklam ve editoryal fotografcilik ile ugrasmakta.